Kwiatuszek
|
![](https://forum.bioslone.pl/Themes/bisdakworldgreen/images/post/xx.gif) |
« : 28-07-2012, 08:49 » |
|
Poród fizjologiczny to poród niestymulowany i nieindukowany. To współpraca między matką a dzieckiem. To umiejętność wsłuchania się w sygnały dobiegające z ciała i oddanie się temu procesowi bez presji czasu, a z autentycznym przyjęciem tego, co się wydarza. To praca na poziomie starej kory mózgowej, odpowiedzialnej za nasze instynktowne działania. To umiejętność odcięcia się od racjonalizmu, to pójście za odczuciem i współodczuwanie z dzieckiem, współgranie z ciałem bez sprawowania kontroli. Poród fizjologiczny to poród w zaufaniu do własnego ciała. Tu podajemy fakty, dzielimy się wiedzą, która czasami bywa trudna. Jednak to wiedza jest kluczem do zmiany naszej samoświadomości. Nawet gdy pracuję z innymi przez sztukę, nie robię nic innego jak podanie im "klucza". Przekazuję wiedzę, dając możliwość, by samodzielnie doświadczać. Pobudzając obie półkule w sposób dostępny każdemu, daję możliwość łączenia świadomości z podświadomością bez użycia magii i sztuczek. Jednocześnie będąc i dając możliwość uwolnić emocje, po prostu towarzysząc. To samo dotyczy porodu.
Wiedzą można dzielić się przez internet, jednak trzeba doświadczyć kontaktu z drugim człowiekiem, odczuć go. W kwestii ciąży i porodu największą pokorą wobec życia jest dla mnie uszanowanie woli dziecka jako w pełni świadomej Istoty. Dając mu wszystko, co potrzeba, by mogło bezpiecznie przyjść na świat. Umieć wyzbyć się ego, a zachować instynkt - świeży, pierwotny - wolny od lęków.
Na nasze zdrowie fizyczne ma wpływ nie tylko dieta. Są trzy czynniki. To, że są kobiety, które kolejne ciąże przeszły ciężej wynika albo z braku regeneracji organizmu po poprzednim porodzie (niewłaściwa dieta), albo czynników zewnętrznych, które mogą zmienić się z dnia na dzień. Tylko umiejętność zachowania siebie daje nam wolność i siłę (na to też ma wpływ dieta i oczywiście nasze własne narodziny, które warunkują nasz stosunek do świata, wpływając na nasz światopogląd i zdrowie). Pokorą jest dla mnie umiejętność kochania i współodczuwania z dzieckiem pod sercem. Pokorą jest podczas porodu wyjście z sytuacji "bez wyjścia" w bezpieczny dla dziecka sposób. Pokorą jest szacunek dla dziecka jako nauczyciela i szacunek dla własnego ciała. Pokorą jest samodzielne wzięcie w dłonie własnego dziecka przechodzącego przez krocze, spojrzenie mu w oczy i doświadczenie głębokiej świadomości, z jaką się rodzi. Pokorą jest danie mu czasu na wypłynięcie i rozprostowanie kręgosłupa w wodzie, pokorą jest uszanowanie łożyska jako "brata bliźniaka" (powstaje z tej samej komórki co dziecko). Pokorą jest zrozumienie prawdziwej fizjologii narodzin. Pokorą jest współodczuwanie z dzieckiem, któremu samoistnie odpada pępowina i, nim dojdzie do rozstania, zauważenie jak dziecko ją chwyta (odczucie świadomości dziecka). Pokorą jest powiedzenie dziecku KOCHAM CIĘ, a gdy coś nie wyjdzie - PRZEPRASZAM CIĘ. Pokorą jest wybaczenie sobie. To są słowa, a pokora jest subiektywnym odczuciem. Wiem, że słowa czasami rujnują nasz świat. Jednak czasami stajemy na rozdrożu i od nas zależy, którą drogę wybierzemy i jak ją przeżyjemy. Dwoma drogami na raz iść się nie da. Możemy przyjąć, że tak jest i już, a możemy zrobić wszystko, by jakość ciąży i porodu była jakością naszego życia i życia naszych dzieci.
|